Dzięcioł zielony to jeden z najbardziej charakterystycznych polskich dzięciołów. Łatwo go rozpoznać po oliwkowozielonym upierzeniu, żółtozielonym kuprze oraz czerwonej „czapeczce” na głowie.
Długość jego ciała wynosi około 30-35 cm, a rozpiętość skrzydeł 40–50 cm. Samiec ma czerwony wąs z czarną obwódką, samica – czarny.
Wydaje głośny, śmiejący się głos „kjuk-kjuk-kjuk”, często słyszany zanim ptaka uda się zobaczyć.
W przeciwieństwie do większości dzięciołów rzadziej kuje drzewa. Jego ulubionym pokarmem są mrówki i ich larwy, dlatego często można go spotkać żerującego na ziemi, na trawnikach, łąkach i skrajach lasów. Język dzięcioła zielonego może mieć nawet około 10 cm długości i jest pokryty lepką śliną, co pozwala mu skutecznie wyciągać mrówki z mrowisk.
Jest rozpowszechniony niemal w całym kraju. Preferuje: parki, stare sady, lasy liściaste i mieszane, tereny z pojedynczymi starymi drzewami.
W niektórych regionach Europy i Polski wierzono, że jego charakterystyczny śmiech zapowiada deszcz. To ludowe przekonanie przetrwało do dziś wśród części obserwatorów ptaków.
Dzięcioł zielony
- Szczegóły
- Kategoria: Impresje
- Odsłon: 50
Dzięcioł zielony
Lokalizacja