Morze śpiewa zawsze swoim własnym głosem — jednostajnym i pełnym wspomnień. Białe fale rozbijają się o kamienie z tą samą cierpliwością, z jaką czas rozbija ludzkie marzenia. Każdy ruch wody jest jak westchnienie, jak próba z czymś, co już dawno odeszło.
Kamienie trwają niewzruszone i zimne, a jednak w ich twardej powierzchni odbija się światło zachodzącego dnia — blade, znużone, gasnące. Morze szepcze im o dawnych burzach, o statkach, które zniknęły w otchłani, o sercach, które kiedyś słuchały jego głosu, o oczach, które nie mogą zapomnieć jego widoku. Natura powtarza tę pieśń w nieskończoność.
Pieśń morza
- Szczegóły
- Kategoria: Impresje
- Odsłon: 26
Pieśń morza
Lokalizacja